Sinds 1979 werken Peter Spaans en Bert Wils op onregelmatige basis samen, soms intensief, soms met jaren ertussen. De impuls, of noodzaak kwam dit keer van Peter in 2024, om “iets” samen te maken. Ditmaal vonden ze elkaar in Zuidwest-Frankrijk, waar Bert al meer dan tien jaar woont.

Deze sequentie, afkomstig uit een video, toont een eenvoudig maar krachtig gebaar: aan weerszijden van een overgebleven stuk muur van een verdwenen boerderij in de Haute-Garonne reiken Peter en Bert elkaar de hand door een gat in het stenen werk. Ze houden elkaar even vast en laten weer los. De beelden proberen hun vriendschap zichtbaar te maken – een vriendschap die soms jaren zonder fysiek contact bestaat, omdat ze ver van elkaar wonen.

De gaten in het muurrestant, ooit bedoeld voor steigers, zijn nu openingen die verbinding mogelijk maken. Ze symboliseren niet alleen de kwetsbaarheid van wat overblijft, maar ook de mogelijkheid om elkaar, ondanks de afstand en de tijd, tegemoet te komen.